سایر نسخه های ایکس ام ال این شماره :
Editor-in-chief: mohammad ali javadi
ISSN:
E-ISSN:
Publisher:
Aricle list 19:2
Authors
Keywords
Volume:  ۱۹ | Number:  ۲ | Date:  ۱۳۹۲/۱۱/۱ | Article Type:  پژوهشی
:
:

هدف: حرف E یک حرف مورد استفاده در طراحی و ساخت چارت‌های حدت بینایی است که معمولا برای افراد بی‌سواد و کسانی که قادر به خواندن حروف لاتین نیستند به کار می‌رود. متاسفانه اکثر تابلوهای E مورد استفاده در داخل کشور، فاقد معیارهای مورد نیاز برای یک چارت حدت بینایی می‌باشند. چارت‌های موجود، با اشکال مختلف و برای یک فاصله ثابت (۴ یا ۶ متر) طراحی شده و در اکثر این چارت‌ها تعداد حروف در هر خط متفاوت است. لذا به طراحی یک چارت استاندارد که واجد شرایط لازم و قابل استفاده در هر فاصله باشد نیاز است. این مقاله به معرفی و توصیف یک چارت جدید می‌پردازد.

روش پژوهش: در ابتدا اپتوتایپ E به کمک نرم‌افزار Corel draw@ طراحی شد. در این چارت مقیاس لوگمار (LogMAR) مورد استفاده قرار گرفت، به طوری که مقدار کاهش اندازه اپتوتایپ‌ها در ردیف‌های مختلف برحسب پله‌های ۱/۰ لگاریتم در نظر گرفته شد. این چارت شامل ۱۳ ردیف می‌باشد که در هر ردیف ۵ حرف قرار دارد. فاصله هر حرف در هر ردیف برابر پهنای همان حرف است. فاصله عمودی هر ردیف برابر با ارتفاع حرف در ردیف پایینی است. چارت بر روی کاغذ و با کنتراست ۱۰۰ درصد چاپ شده است.

یافته‌ها: این چارت با چارت‌های استاندارد موجود مانند  Bailey-Lovie, ETDRS و McMonnies امکانات مشابهی دارد. به کمک جدولی که در پایین چارت تعبیه شده، می‌توان آن را در فواصل دیگری غیر از شش متر نیز به کار برد. جدول دیگری در پایین چارت جهت تبدیل مقیاس لگاریتمی به مقیاس اسنلن (متر یا فوت) در نظر گرفته شده است.

نتیجه‌گیری: چارت حاضر در معاینات روزمره و نیز در طرح‌های پژوهشی جهت سنجش بینایی افراد عادی و یا بیماران کم‌بینا و بی‌سواد قابل استفاده می‌باشد.

Authors
Keywords
Volume:  ۱۹ | Number:  ۲ | Date:  ۱۳۹۲/۱۱/۱ | Article Type:  Review Article
:
:

ادم ماکولای ناشی از دیابت (DME)، ‌علت اصلی از دست دادن دید در گروه‌های سنی فعال کاری در دنیا می‌باشد. تعدادی از مطالعات اولیه نقش تزریق عوامل ضدVEGF داخل زجاجیه مانند بواسیزوماب را در درمان DME مورد بررسی قرار داده‌اند. در این مطالعه، مقالاتی که فارماکوکینتیک، اثر، ایمنی، مقدار و تعداد دفعات تزریق داخل زجاجیه بواسیرماب (IVB) و اثر ایسکمی ماکولا، تاثیر ضخامت اولیه ماکولا و الگوهای OCT ادم ماکولای منتشر (DME) را بر نتایج نهایی درمان با IVB بررسی نمودند، مرور می‌شوند. در تمام مقالات منتشر شده شواهد حمایت کننده‌ای در استفاده از IVB برای درمان DME اولیه یا پایدار در کوتاه‌مدت و بلندمدت تا ۲ سال ذکر شده است.

Authors
Keywords
Volume:  ۱۹ | Number:  ۲ | Date:  ۱۳۹۲/۱۱/۱ | Article Type:  پژوهشی
:
:

هدف: بررسی اثر پیوند پرده آمنیون برای درمان بیماران مبتلا به سوختگی‌های شدید چشم.

روش پژوهش: این مطالعه کارازمایی بالینی تصادفی روی بیماران مبتلا به سوختگی شدید حاد چشمی (درجه III و IV) که برای یک گروه (۱۵ چشم) درمان طبی و گروه دیگر (۱۵ چشم) درمان طبی و جراحی (پیوند غشا آمنیوتیک) در نظر گرفته شده بود، انجام شد. پیامدهای اصلی اندازه‌گیری شده شامل زمان ترمیم اپی‌تلیوم قرنیه، بهبودی ایسکمی اطراف لیمبوس و پیامدهای ثانویه اندازه‌گیری شده شامل حدت بینایی، تشکیل سیمبلفارون و سایر عوارض بود.

یافته‌ها: سی چشم از ۲۸ بیمار (۲۶ مرد و ۲ زن) با میانگین سنی ۶.۸±۲۵ (۴۹-۱۲) سال برای ورود به مطالعه انتخاب شدند. میانگین زمان بهبود زخم اپی‌تلیالی در گروه‌های درمانی جراحی و طبی به ترتیب ۴۸.۰۷±۷۴.۴۱ (۱۸۰-۲۲) روز و ۳۶.۸±۹۹.۶۷ (۱۷۰-۵۶) روز بود (P=۰.۱۶۳). میانگین زمان بهبود ایسکمی اطراف لیمبوس در گروه‌های درمانی جراحی و طبی به ترتیب ۴۲.۸±۷۶.۴۱ روز و ۴۴.۶±۸۹.۱۶ روز بود (P=۰.۴۸۲). میانگین تغییرحدت بینایی بیماران در گروه درمان جراحی ۰.۶۵۵±۰.۰۲۴+ لوگمار و در گروه درمان طبی ۰.۵۰±۰.۰۷۲- لوگمار بود (P=۰.۶۵۵). سیمبلفارون در گروه درمان جراحی، در ۶ چشم و در گروه درمان طبی در ۱۰ چشم ایجاد گردید. در کل، ۳ بیمار دچار پارگی قرنیه شدند که برای آن‌ها پیوند قرنیه تکتونیک (Tectonic) انجام شد.

نتیجه‌گیری: پیوند پرده آمنیون در سوختگی‌های شدید حاد شیمیایی چشم نقش موثری در افزایش دید نهایی، کاهش زمان بهبود زخم اپی‌تلیالی، زمان بهبود ایسکمی دور لیمبوس و میزان رگ‌زایی قرنیه ندارد.

Authors
Keywords
Volume:  ۱۹ | Number:  ۲ | Date:  ۱۳۹۲/۱۱/۱ | Article Type:  پژوهشی
:
:

هدف: ارزیابی تغییرات بیومتریک چشم و اثر آن در تعیین قدرت عدسی داخل چشمی بعد از عمل فیکوترابکولکتومی.

روش پژوهش: در یک مطالعه کوهورت تاریخی بر روی ۲۶ چشم از ۲۴ بیمار که تحت عمل فیکوترابکولکتومی با میتومایسین C قرار گرفته و حداقل ۶ ماه از زمان انجام جراحی روی آن‌ها گذشته بود، تغییرات کراتومتری (KR)، طول محوری (AL) با اولتراسوند تماسی Contact A-Scan (US-۸۰۰۰, Nidek, Gamaguri, Japan) و فشار داخل چشمی (IOP)، مورد ارزیابی قرار گرفت.

یافته‌ها: متوسط مدت زمان پی‌گیری بیماران بعد از جراحی ۴.۱۵±۱.۲۴ ماه بود. بین کراتومتری قبل (۴.۱±۷۳.۴۳) و پس از عمل (۴۱.۴±۷۶.۴۲) اختلاف معناداری وجود نداشت (۰.۱۸۳ P=). میانگین طول محوری چشم (AL) قبل از عمل ۲۲.۲۳ و پس از عمل ۴۲.۲۳ میلی‌متر بود که اختلاف این دو از نظر آماری معنی‌دار نبود (۰.۲۳۸ P=). میانگین فشار داخل چشم قبل از عمل ۳.۱۶ بود که بعد از عمل به ۱.۱۱ میلی‌متر جیوه کاهش یافت و این کاهش معنادار بود (۰.۰۰۲ =P). بین آستیگماتیسم قرنیه‌ای قبل (۴۵.۱±۳۵.۰) و پس از عمل (۹.۱±۴۷.۰) تفاوت معنی‌داری یافت نشد (۰.۷۳۸=P).

نتیجه‌گیری: در صورتی که فشار چشم قبل از جراحی در محدوده طبیعی باشد، تاثیر جراحی فیکوترابکولکتومی بر تغییرات کراتومتری و طول قدامی خلفی که دو عامل موثر در تعیین قدرت لنز داخل چشمی می‌باشند قابل توجه نبوده و می‌توان با اطمینان از کراتومتری و طول قدامی خلفی قبل از عمل جهت تعیین قدرت لنز داخل چشمی استفاده کرد. کنترل فشار چشم با دارو تا حد ممکن قبل از عمل و قبل از انجام بیومتری توصیه می‌شود.

:
:

هدف: ارزیابی اثر میتومایسین C بر تراکم و ضریب تنوع اندازه سلول‌های اندوتلیال قرنیه پس از عمل لازک با پی‌گیری یک ساله.

روش پژوهش: یک صد و سه چشم از ۵۲ بیمار که به دلیل نزدیک‌بینی و نزدیک‌بین آستیگمات تحت عمل جراحی لازک با استفاده از میتومایسین C قرار گرفته بودند برای ورود به مطالعه انتخاب شدند. در این بررسی، سلول‌های اندوتلیوم قرنیه با استفاده از میکروسکوپ اسپکولار غیرتماسی، قبل و یک سال بعد از عمل از نظر تراکم سلولی و ضریب تنوع اندازه سلول‌های اندوتلیال (پلی مگاتیسم) و ضخامت قرنیه بررسی شد و اطلاعات قبل و پس از عمل مقایسه و مورد تجزیه و تحلیل آماری قرارگرفت.

یافته‌ها: تراکم سلول‌های اندوتلیوم قرنیه قبل از عمل ۳۶۸±۲۸۷۰ سلول در میلی‌متر مربع و یک سال پس از عمل ۳۰۰±۲۸۲۸ سلول در میلی‌متر مربع بود (P=۰.۱۸۲). هم‌چنین ضریب تنوع اندازه سلول‌های اندوتلیال قرنیه قبل از عمل ۷±۲۴ درصد و یک سال بعد از عمل ۷±۲۵ درصد محاسبه شد (P=۰.۰۳۹). متوسط میزان برداشت استروما ۶۵ (دامنه تغییرات: ۱۳۱-۲۲) میکرون و ضخامت قرنیه باقی‌مانده یک سال بعد از عمل ۴۲±۴۸۸ (دامنه تغییرات: ۵۶۷-۴۰۵) میکرون بود (P<۰.۰۰۱). تفاوت آماری معنی‌دار در تراکم سلول‌های اندوتلیوم قرنیه قبل و یک سال پس از عمل مشاهده نشد. اما در ضریب تنوع اندازه سلول‌های اندوتلیال قرنیه تفاوت معنی‌دار بود.

نتیجه‌گیری: استفاده از میتومایسین C حین عمل لازک در بیماران تغییری در تراکم سلول‌های اندوتلیوم قرنیه از نظر آماری با پی‌گیری یک ساله نشان نداد اما در ضریب تنوع اندازه سلول‌های اندوتلیال قرنیه تفاوت معنی‌داری حاصل شد.

Authors
Keywords
Volume:  ۱۹ | Number:  ۲ | Date:  ۱۳۹۲/۱۱/۱ | Article Type:  پژوهشی
:
:

هدف: بررسی تاثیر درمانی قطره تاکرولیموس ۰۵/۰ درصد در بیماران مبتلا به کراتوکونژنکتویت بهاره مقاوم به درمان‌های متداول (مانند استرویید موضعی).

روش پژوهش: در این مطالعه که به صورت "گزارش موارد" و مداخله‌ای به صورت قبل و بعد صورت گرفت، بیماران مبتلا به کراتوکونژنکتویت بهاره که با مصرف حداکثر میزان دارویی از جمله استرویید موضعی، هنوز علایم و نشانه‌های بیماری در آن‌ها فعال بود انتخاب شده و پس از قطع سایر درمان‌ها و شروع قطره ۰۵/۰ درصد تاکرولیموس چهار بار در روز، حداقل به مدت شش ماه پی‌گیری شدند. نمره‌بندی علایم و نشانه‌های بیماری قبل از شروع درمان با تاکرولیموس موضعی و در فواصل زمانی یک هفته، یک ماه و شش ماه از شروع درمان ثبت شد. همه بیماران از نظر بروز عوارض احتمالی موضعی و سیستمیک این دارو با معاینات کامل چشمی و آزمایشات پاراکلینیکی مورد بررسی قرار گرفتند.

یافته‌ها: بیست و هشت چشم از ۱۴ بیمار مبتلا به نوع طولانی‌‌مدت و مقاوم به استرویید موضعی کراتوکونژنکتویت بهاره برای این طرح تحقیقاتی انتخاب شدند. ۴.۷۱ درصد بیماران مرد و ۶/۲۸ درصد زن بودند. میانگین سن بیماران ۸±۲۲ سال بود. میانگین مدت ابتلا به کراتوکونژنکتویت بهاره ۶±۱۲ سال بود و پی‌گیری بیماران ۶ تا ۱۲ ماه به طول انجامید. در تمامی علایم بیماری به فاصله زمانی یک هفته از شروع درمان، بهبود قابل ملاحظه‌ای مشاهده شد (P<۰.۰۰۱). از نشانه‌های بیماری تنها در پرخونی ملتحمه در هفته اول شروع درمان از نظر آماری بهبود قابل ملاحظه‌ای روی داد (P<۰.۰۰۱) و در سایر نشانه‌ها شامل هایپرتروفی ملتحمه تارسال، لیمبال، اپی‌تلیوپاتی قرنیه و پانوس قرنیه در هفته اول درمان بهبودی قابل ملاحظه‌ای حاصل نشد ولی با فاصله زمانی یک ماه از شروع درمان پاسخ درمانی از نظر آماری قابل ملاحظه بود. در میزان کدورت قرنیه در طول دوره پی‌گیری بیماران تغییر آماری معنی‌داری حاصل نشد. هم‌چنین عارضه چشمی و سیستمیک مربوط به مصرف تاکرولیموس موضعی رخ نداد. هیچ یک از بیماران در تحمل داروی مذکور مشکلی نداشتند.

نتیجه‌گیری: استفاده از تاکرولیموس موضعی ۰.۰۵ درصد در درمان موارد مقاوم کراتوکونژنکتویت بهاره کاملا موثر و بی‌خطر بوده و استفاده از این دارو قبل از این که التهاب طولانی‌مدت منجر به آسیب دائمی و غیرقابل برگشت سطح چشم (نقصان سلول‌های بنیادی لیمبوس وکدورت قرنیه) شود و آسیب ناشی از استفاده مکرر از استرویید ایجاد گردد توصیه می‌شود. اگرچه درمان طولانی‌مدت برای کنترل علایم و نشانه‌های بیماری مورد نیاز است.

:
:

هدف : بررسی تغییرات تراکم عدسی بیماران مبتلا به قوزقرنیه، شش ماه پس از انجام کراس‌لینکینگ قرنیه

روش پژوهش: این مطالعه به صورت نیمه تجربی صورت گرفت. گروه مورد شامل چهل بیمار مبتلا به قوزقرنیه پیش‌رونده که مورد جراحی کراس‌لینکینگ (CXL) قرار گرفته بودند و گروه شاهد شامل سی و شش بیمار مبتلا به قوزقرنیه که پیش‌رفت بیماری آن‌ها متوقف شده و مورد جراحی CXL قرار نگرفتند، بود. سطح برش، استوانه‌ای به ابعاد ۲×۱ میلی‌متر از کپسول بود و کورتکس قدامی عدسی این بیماران توسط دوربین شیمفلاگ پنتاکم قبل و شش ماه پس از درمان بررسی شد.

یافته‌ها: در گروه مورد، ۴۰ چشم از ۲۵ بیمار با متوسط سن ۴±۸.۲۵ سال و در گروه شاهد ۳۶ چشم از ۱۸ بیمار با متوسط سن ۱.۴±۲۵ سال مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین تراکم عدسی در گروه مورد قبل و پس از جراحی ۵۸.۰±۶۸.۶ درصد و ۵۳.۰±۷۷.۶ درصد (P=۰.۳۵۲) و میانگین تراکم عدسی در گروه شاهد قبل و پس از جراحی به ترتیب ۲۷.۰±۵۳.۶ درصد و ۳۱.۰±۳۹.۶ درصد بود (P=۰.۳۱۲). تفاوتی آماری معنی‌داری در تراکم عدسی بیماران در دو گروه مشاهده نشد (P=۰.۱۹).

نتیجه‌گیری: شش ماه پس از درمان CXL تغییر مشخصی در تراکم عدسی بیماران مشاهده نشد.

Authors
Keywords
Volume:  ۱۹ | Number:  ۲ | Date:  ۱۳۹۲/۱۱/۱ | Article Type:  پژوهشی
:
:

هدف: بررسي ميزان موفقيت جراحي استرابيسم با هر يک از دو روش استفاده از بخيه قابل تنظيم و غير قابل تنظيم، هم‌چنين مقايسه ميزان موفقيت در اين دو روش بدون توجه به عامل ايجاد کننده، نوع و ميزان انحراف و سابقه جراحي قبلي.

روش پژوهش: در اين تحقيق، اطلاعات ۲۹۶ بيمار طي سال‌هاي ۱۳۹۰-۱۳۸۲ بررسي شد. بيماران در دو گروه جراحي استرابيسم با روش بخيه قابل تنظيم و غير قابل تنظيم قرار گرفتند. اطلاعات مورد نياز از پرونده‌ها استخراج شد و مورد تحليل آماري قرار گرفت.

يافته‌ها: از ۲۹۶ بيمار مورد بررسي، ۱۱۵ نفر (۹.۳۸ درصد) تحت عمل جراحي به روش بخيه قابل تنظيم و ۱۸۱ نفر (۱.۶۱ درصد) بخيه غير قابل تنظيم جراحي شدند. موفقيت جراحي (انحراف کم‌تر از ۸ پريسم‌ديوپتر) در ۹۵ مورد (۸۲.۰۶ درصد) از بيماراني که با استفاده از بخيه قابل تنظيم و ۱۱۸ مورد (۱۹.۶۵ درصد) از بيماراني که با بخيه غيرقابل تنظيم جراحي شده بودند، حاصل شد که اختلاف آماري معني‌دار بود (P=۰.۰۰۱). رابطه آماري معناداري بين سابقه جراحي قبلي و روش جراحي (P=۰.۰۵۲) و هم‌چنين نوع روش جراحي مورد استفاده با محدوديت حرکت افقي ايجاد شده وجود نداشت (P=۰.۰۵۱).

نتيجه‌گيري: يافته‌هاي حاصل از اين پژوهش نشان مي‌دهد بر خلاف گذشته که نقش جراحي استرابيسم با بخيه قابل تنظيم محدود به موارد خاص بود، اين روش مي‌تواند در تمامي انواع استرابيسم به عنوان روشي رايج و مطلوب مورد استفاده قرار گيرد.

:
:

هدف: مقایسه الگوی درمانی آمبلیوپی چشم پزشکان اطفال و اپتومتریست‌ها با چشم‌پزشکان عمومی و فلوشیپ‌های رشته دیگر در بیست و دومین کنگره سراسری چشم‌پزشکی در سال ۱۳۹۱

روش پژوهش: این مطالعه مورد- شاهدی در زمان برگزاری کنگره سالیانه چشم‌پزشکی ۱۳۹۱ توسط پرسشنامه‌ای حاوی اطلاعات دموگرافیک و ۲۰ سوال بسته چندگزینه‌ای از مطالعات Amblyopia Treatment Study و با حضور چشم‌پزشکان عمومی، فلوشیپ‌ها و اپتومتریست‌ها صورت گرفت. سوالات در ۷ گروه اساسی دسته‌بندی و نمره کل از ۱۰۰ محاسبه گردید. شرکت‌کنندگان در رابطه با درمان آمبلیوپی به دو گروه مورد (اپتومتریست‌ها و فلوشیپ‌های اطفال) و شاهد (چشم‌پزشکان عمومی و فلوشیپ‌های رشته‌های دیگر) برای مقایسه نمرات تقسیم شدند. اطلاعات ناکافی، متوسط و خوب به ترتیب با نمرات کم‌تر از ۵۰، بین ۵۰ تا ۷۰ و بالاتر از ۷۰ نشان داده شد.

یافته‌ها: تعداد ۴۰۹ نفر در این مطالعه شرکت کردند که ۱۲۹ نفر اپتومتریست، ۲۴ نفر فلوشیپ اطفال و ۲۵۶ نفر چشم‌پزشک عمومی و یا فلوشیپ رشته‌های دیگر بودند. میانگین نمرات گروه مورد در تمام گروه سوالات درمانی بیش‌تر از شاهد بود که در ۵ گروه (بستن چشم، آتروپین، درمان کودکان ۱۷-۷ سال، عینک تنها و عود) نیز این تفاوت معنی‌دار بود. کم‌ترین اطلاع از چگونگی تجویز آتروپین و بیش‌ترین اطلاع از بهبود دید با تجویز عینک تنها بود و در بقیه موارد نمرات در حد ۵۰ درصد بود. عضویت در هیات علمی و تعداد مراجعین آمبلیوپ در هفته رابطه‌ای با نمره شرکت‌کنندگان نداشت و میانگین نمرات خانم‌ها در تمام موارد به جز چگونگی تجویز آتروپین و میزان عود آمبلیوپی بالاتر از آقایان بود .

نتیجه‌گیری: با توجه به اطلاعات متوسط شرکت‌کنندگان از روش‌های درمانی جدید ATS، بهتر است در بازآموزی‌های آینده به درمان‌های جدید آمبلیوپی که شایع‌ترین اختلال چشمی اطفال به شمار می‌رود بیش‌تر پرداخته شود تا الگوی درمانی آمبلیوپی چشم‌پزشکان ما با نتایج مطالعات ATS مطابقت بیش‌تری داشته باشد.

Authors
Keywords
Volume:  ۱۹ | Number:  ۲ | Date:  ۱۳۹۲/۱۱/۱ | Article Type:  سایر
:
:

     بیماری‌های شبکیه‌ای مرتبط با بارداری بیماری‌هایی هستند که به دلایل مختلفی از جمله تغییرات خونی، متابولیک، هورمونی، قلبی- عروقی و ایمونولوژی در بارداری ایجاد یا تشدید می‌شوند. رتینوپاتی دیابتی شایع‌ترین بیماری شبکیه‌ای است که در طول بارداری تغییر می‌کند. دستورالعمل‌های بالینی دقیق در مورد درمان این بیماری وجود دارد. از عواملی که در پیش‌رفت رتینوپاتی دیابتی موثرند می‌توان به عللی مانند فشار خون و کنترل ناکافی قند خون پیش از بارداری اشاره نمود.

     سایر بیماری‌های شبکیه‌ای مرتبط با بارداری به نسبت ناشایع هستند و درمان آن‌ها به خوبی مشخص نشده است. این موارد شامل White Dot Syndromeها از قبیل کوروییدوپاتی نقطه‌ای داخلی (PIC)، سندرم هیستوپلاسموزیس چشمی (OHS) و نورگ‌زایی کورویید ناشی از سایر بیماری‌ها می‌باشد.

     بیماری‌های شبکیه‌ای یا کوروییدی که می‌توانند در بارداری روی دهند شامل کوروییدوپاتی سروز مرکزی (CSCR)، بیماری‌های انسدادی عروقی مثل انسداد شریانی (Purtschers-like Retinopathy) و انسداد وریدی، رتینوپاتی مرتبط با پره‌اکلامپسی و اکلامپسی، انعقاد منتشر داخل عروقی و آمبولی ناشی از مایع آمنیوتیک می‌باشند.

     اطلاعاتی در مورد بی‌خطر بودن استفاده از عوامل آنتی‌آنژیوژنیک مانند داروهای آنتیVEGF حین بارداری وجود ندارد و به طور معمول درمان رایج در این موارد شامل لیزر فتوکوآگولاسیون و تزریق داخل زجاجیه استرویید می‌باشد. اغلب مقالات در مورد درمان نورگ‌زایی کورویید مرتبط با بارداری به صورت تجربی می‌باشند.

۱ ۲
Authors:
For see CV of author, Click on author name